Backpacken in Azië: all rice up🌾🍚

Donderdag 6 april, Sa Pa ~ week 8, dag 50-54

Wat een avontuur : in de bus zitten van 7:30 tot 22 uur om in Vietnam te komen

Hoe was ons verblijf (Flaco hostel in Sa Pa)? : chille en goedkope kamer die er erg goed uitzag, het enige was dat we dat we in de kamer geen daglicht hadden🙃

Wat was onze indruk van Sa Pa? : wij vonden het een vrij lelijke stad, maar wel met mooie omgeving van rijstvelden🤩

Dit was een aangename verrassing : er was veeel minder smog dan in Laos, waardoor we een heldere lucht boven ons hadden😍

Ons favoriete Vietnamese eten sinds de eerste paar dagen: Bahn mi ~ een baguette met ei of vlees en groente

Over het weer☀️ : het is hier een stuk koeler dan we tot nu toe in Thailand en Laos ervaren hebben🙏🏼

Geluksmomentje: in het zonnetje uitkijken op groene rijstvelden na een dag hiken🤩

Dit was amaaazing : ons 3-daagse verblijf bij de super lieve Mama Mu met top hikes😍

Onze Vietnamese skills : hallo= “xin chào”, dankjewel= “cám ơn!”

Verkeer: rechts rijdend🙆🏻‍♀️

Valuta : Vietnamese Dong(VND), 1€ ~ 25.000 VND🤑

Hee allemaal vanuit Vietnam🇻🇳!

Zondag hebben we dan eindelijk de grens van Vietnam gepasseerd🥳! Dat was nog eens een avontuur waarvoor we de hele dag van maar liefst 7:30 uur tot 22 uur in de bus hebben gezeten😱. Als eerste pakten we de bus vanuit Muang Kiau naar een dorpje net over de grens van Vietnam. De rit zelf verliep soepel, hoewel het wel een lekker hobbelig en daardoor misselijk makende rit was. Halverwege moesten we uitstappen, hadden we paspoort en visum controle en moesten we vervolgens zelf 20 meter lopen om de grens te passeren. We hadden wat horror verhalen gehoord over gedoe met het Vietnam visum, maar gelukkig waren onze visa meteen de eerste keer goedgekeurde en ging de grenscontrole ook vlekkeloos🎉. Rond 11 uur kwamen we aan in het dorpje Diên Biên Phù. Daar konden we tot onze verbazing meteen op de volgende bus die ons naar Sa Pa zou brengen, waar we heen wilde voor de volgende hike tour. Deze bus was wat intens met allemaal zakken groenten die ze maar bleven inladen, want vol is absoluut nog niet vol genoeg natuurlijk 💁🏻‍♀️. Deze keer was de weg een stuk beter te doen gelukkig, het was alleen gewoon een hele lange rit. 

Rond 17 uur moest er even getankt worden en 20 minuten later zouden we weer verder rijden. Echter na die 20 minuten moesten we nog een keer 20 minuten wachten en daarna nog langer, want ze waren nog niet klaar met groenten uitladen. Zo’n 1,5 uur later was het uiteindelijk dan daadwerkelijk tijd om verder te rijden… en nog steeds met dezelfde hoeveelheid groenten… Rond 22 uur kwamen we dan, nadat we ruim 2 uur waren vertraagd en opgepropt hadden gezeten, eindelijk aan in Sa Pa. We hadden met de andere mensen in de bus afgesproken dat we dit niet pikten en voor een gereduceerde prijs gingen strijden. Echter ging de buschauffeur hier niet meteen mee akkoord en betaalden 3 Canadezen toen meteen gewoon de volle mep, dus daar stonden we dan machteloos met nog maar 1 ander stel die net als ons ook nog steeds een deal wilde hebben. Maar de buschauffeurs deden niet aan onderhandelen en ze wilden ons ook niet naar ons hotel brengen als tegemoetkoming, echt ratten waren het! Gelukkig werden we wel goed ontvangen bij ons hotel en kregen we daar een comfortabele kamer toegewezen, mét een chill matras en een warme douche. 

Maandag namen we lekker de tijd om rustig op te staan voordat we Sa Pa gingen verkennen. Al snel vonden we een leuk bakkerijtje (Phuong tang bakery) waar we, nog door Franse invloeden uit het verleden, allebei een lekkere Vietnamese Bahn Mi baguette haalden. Wat ons bij daglicht meteen opviel was dat we een mooie helder blauwe lucht boven ons zagen😍, want er is hier echt een stuk minder smog als gevolg van de burning season dan we in Laos hebben ervaren. Daarnaast was het aangenaam lekker warm buiten, als in een stuk koeler dan we in Thailand en Laos hebben ervaren🤩. We merkten allebei meteen dat we weer werden blootgesteld aan een hoop nieuwe prikkels in dit nieuwe land. Het was weer zo anders dan Thailand en Laos, en dit merkten we al aan grote en kleine veranderingen als vieze geuren (chemisch en benzine), andere supermarkten, een nieuwe geld valuta, onbekend eten, veel toeterende auto’s en veel straatverkopers die je allerlei armbandjes en tasjes willen aansmeren. Nadat we even door Sa Pa rond hadden gelopen waren we allebei nou niet heel erg onder de indruk van dit stadje. Het is súper toeristisch in de zin dat elk hoge gebouw een hotel was, maar toch werd er heel weinig Engels gesproken (ook heel weinig Engelse menukaarten) en alles voelde heel druk en chaotisch. Uiteindelijk kwamen we uit bij de rand van stad en daar keken we uit op prachtige rijstvelden. Daar wilde Jasper dan ook graag even een cappuccino’tje doen op een terrasje. Wat een mooie omgeving en wat keken we daardoor nog meer uit naar de hike tour!😱 De rest van de middag deden we lekker rustig aan, fixten we een Vietnamese simkaart (de duurste in Azië tot nu toe ~€8 voor 4GB/pd, 30 dagen geldig) en haalden we tussendoor een pho soepje voordat we de volgende ochtend fris en fruitig aan de hike tour bij Mama Mu startten. 

Dinsdag ochtend om 9:30 haalde Mama Mu ons op bij ons hotel. Vanaf daar startten we samen met 5 andere backpackers en Mama Mu aan de hike naar Mama Mu en Papa Jay hun homestay. Mama Mu behoort tot de Hmong stam die ze in Vietnam kennen en ze droeg dan ook haar zelfgemaakte traditionele klederdracht. Al snel kwamen we aan bij een cool uitzichtpunt over de stad en over de rijstvelden waar we opnieuw positief verrast waren door het uitzicht zonder smog🤩. Onderweg vertelde Mama Mu onder andere dat de Hmong taal compleet anders is dan de Vietnamese taal en ze gebruiken hier geen tekens, maar het Latijnse alfabet dat wij kennen (in tegenstelling tot Thailand en Laos). Deze hike ging niet door de jungle zoals de laatste hikes die we hiervoor hebben gedaan, maar in plaats daarvan liepen we door de bergen met rijstvelden. Dit betekende dan ook dat we continu echt super cool uitzicht hadden van bergen met reliëf door de rijstvelden🤩. Rond 17 uur kwamen we aan bij de Homestay. Dat was een van de luxere accommodaties die we tot nu toe hebben gehad bij een tour. Het was vrij ruim, we hadden warm water en elektriciteit en we hadden super chill uitzicht over hun eigen rijstvelden😱. Na nog even van het uitzicht in het zonnetje genoten te hebben en een warme douche meegepakt te hebben was het tijd om te koken. We mochten met z’n allen lekker helpen met assisteren in de keuken, zoals punten verwijderen van sperziebonen, een of andere kool raspen, loempia’s rollen en patat snijden uit aardappels. Mama Mu en Papa Jay deden samen in harmonie en met veel liefde de rest van het koken/bakken/frituren en kruiden. Zo’n 2 uurtjes later waren alle gerechtjes dan klaar en stond er een tafel vol met super lekker eten op ons te wachten. Het was de volle 2 uur wachttijd waard en een voedselliefhebber als ik werd daar heel blij van😍. Na het eten kwam het happy water tevoren. Dit is het gebruikelijke en goedkope drankje in Vietnam dat ze zelf maken van rijst, gist en water. En dus gaat dit drankje er snel doorheen. Terwijl de rest al 3 shotjes verder was had ik net de helft van mijn 1e shotglaasje op. En dat was voor mij het einde van de avond nadat ik niet gezellig aangeschoten raakte, maar mijn allergische reactie op alcohol nu ineens wel heel erg snel had😢. 

Woensdag ochtend begon de dag met een lekker pannenkoeken met honing en fruit ontbijtje. De pannenkoeken leken best wel heel erg op onze Nederlandse pannenkoeken, alleen gebruikt ze hier rijstemeel (ipv bloem) en water (ipv melk) in haar beslag. Daarna volgde de volgende hike, waarbij het overigens weer een stuk warmer was dan de afgelopen 2 dagen, maar er was wel nog af en toe een licht verkoelend windje. Ook nu liepen we tussen de coole rijstvelden door en kwamen we rond 17 uur weer aan bij de homestay. En na even chillen en douchen gingen we weer met z’n allen hetzelfde koken als de vorige avond. Het leek ons vrij intens als je élke avond precies hetzelfde eet, maar we vonden het helemaal prima om dit lekkere eten voor een 2e avond op een rij te eten💁🏻‍♀️. Ook deze avond ging het happy water er weer lekker snel doorheen en keek ik ondertussen lekker toe met mijn gewone fleswatertje. Mama Mu sprak al die tijd al Engels met ons (dit had ze stap voor stap geleerd van de toeristen), maar vertelde ons nu dat ze niet kon lezen en schrijven omdat ze nooit de mogelijkheid heeft gehad om naar school te kunnen gaan. Ook vertelde ze dat ze hun huis helemaal zelf gebouwd, vanaf het vinden en omzagen van bomen uit het bos tot het in elkaar zetten van hun huis!😱

Donderdag was de laatste dag van de tour bij Mama Mu. Om 9 uur zouden we aan het ontbijt zitten en om 9:30 uur zouden Jasper en ik samen met Papa Jay beginnen met het klimmen naar de top. Uiteindelijk stond het ontbijt om 9:30 uur klaar, mochten we eerst nog even traditionele Hmong kleding proberen, en was Papa Jay om 10:45 uur ook klaar om te vertrekken😂. We hebben 2 intensieve uren naar boven geklommen, toen hebben we bovenaan van het uitzicht genoten en vervolgens zijn we weer in 2 uur afgedaald. Bij de Homestay kregen we lunch en vervolgens zijn we weer terug naar Sa Pa gebracht met de scooter. Daar chillden we nog even aan het water en voordat we weer een bahn mi gingen halen als lekker en snel avondeten. Ik hield vega dag en bestelde een baguette met ei, maar hilarisch genoeg kreeg ik vervolgens een baguette met worstjes🤦🏻‍♀️. Gelukkig ben ik geen vegetariër en ben ik grofweg tegen voedselverspilling en heb ik het dus alsnog gegeten😂. Even na 19 uur werden we opgehaald door de bus die ons naar de volgende tour bracht, en deze keer geen hike tour🙃. De Ha Giang Loop is een lange route die op de motor wordt afgelegd en die volgens vele backpackers die we hebben gesproken echt prachtig schijnt te zijn en een echte highlight van de reis is. Gezien het een pittige route is en wij geen motor ervaring hebben gaan wij van deze 3-daagse tour genieten vanaf achterop de motor. We zijn echt super benieuwd!😱😍