Zinkende stad

DAG 21

Voor een land dat het niet zo nauw neemt met de tijd, reed de trein keurig via het schema en kwamen we om 7 uur ‘s ochtends op het geplande tijdstip aan (kan de NS nog wat van leren). We gingen langs bij ons viersterrenhotel om in te checken en onze bagage te droppen. Daarna liepen we (hele tijd lopen met Noa, onze gids later merkte al op dat we hierdoor erg Nederlands waren) naar een restaurantje voor het ontbijt. Ik nam een croissantje en we deelden nog samosa en een lava cake. Vervolgens liepen we naar een straatje dat als meeting point diende voor onze walking tour. Tourguide Erni ontving ons netjes waarna we aan konden sluiten bij de uit 70% bestaande Nederlandse groep. We namen de trein naar het oude gedeelte van Jakarta, voorheen Batavia, waar aan een plein gelegen nog het oude stadhuis en eerste postkantoor stonden. Op de gevel stond onder meer de Nederlandse benaming van gouverneurskantoor. Hierna aten we een Jakartaanse delicatesse en dronk ik een koffie vol drap. Erni nam ons mee naar een punt waarop de dalende zeespiegel van Jakarta zichtbaar was. Rond 2035 is de stad aanzienlijk gezonken. De regering voelt er weinig voor om naar een oplossing te zoeken en is in plaats daarvan begonnen met de bouw van een nieuwe hoofdstad in Borneo. De inwoners van Jakarta zijn aan hun lot overgelaten, maar Erni staat erop dat ze dan maar met de stad meezinkt. Hierna vervolgden we onze weg naar China Town. Terwijl we in een rap tempo door de kleine straatjes manoeuvreerden, mochten we af en toe wat proeven. Vervolgens reden we met de tuk tuk naar de haven van Jakarta, waar we een klein rondje vaarden op de boot. Wat het allemaal inhield, werd niet helemaal duidelijk omdat Erni inmiddels was gestopt met het geven van toelichting. We pakten de bus terug richting het centrum, waar we tot slot de moskee bezochten. Onder begeleiding van een andere gids mochten we de moskee binnen. Het was de twee na grootste moskee ter wereld en had een soort futuristische inrichting. Op het plein bad de moskee uitzicht op de nabijgelegen christelijke kerk, waaraan de moskee bewust dicht was geplaatst om de harmonie van de verschillende religies in Indonesië te benadrukken. De geplande 4 uur durige trip was inmiddels uitgelopen tot 6 uur, en aangezien Noa’s concentratieboog op was en mijn knie het begon te begeven, besloten we het nationale monument over te slaan. Echt veel wijzer zijn we niet geworden, maar we hebben wel wat stukjes van Jakarta gezien die we nog niet eerder zagen en misschien zelf niet snel zouden ontdekken. In het hotel ging Noa sporten en deed ik het rustiger aan. We aten die avond in een restaurant van een ander zeer chique viersterrenhotel. Noa nam een rames en ik gewoon een hamburger, want daar had ik afgezien van de laatste keer bij de Burger King wel weer zin in. Morgen is onze laatste dag in Jakarta en dan zit het er alweer op.