Interrail door Europa: zon, wind of regen, niemand houdt ons tegen!

Zaterdag 23 april, Amalfi kust ~ week 2, dag 8-13

Wat hebben we globaal gedaan? : Hiken naar Amalfi, chill dagje met strand en middaghike met citroenen, verder hiken van Amalfi naar Positano (en path of gods met een leuk Brits/Amerikaans stel), laatste regenachtige dag;(

Hoe was ons verblijf (Angelina Residence in Maiori)? : Ja echt top wel deze keer, we kunnen niet anders zeggen!

Onze indruk van de Amalfi kust : Mooie kust met helder blauw water (wel te koud nog om nu te zwemmen!) en leuke hikeroutes hier, de dorpjes zijn wel lekker knus en klein (het is hier alleen iets minder kleinschalig en de dorpjes liggen verder van elkaar verwijderd dan Cinque Terre).

New record !! : 20.35 km hiken door de bergen met 1153 hoogtemeters op een dag

Lokaal eten/ drinken : Citroenen en limoncello everywhere

Blunder : Pasje voor electriciteit meenemen en onszelf buiten sluiten door de sleutel in de deur te laten zitten

Geluksmomentje : Noa vindt eindelijk witte chocolade ijs yeahj!

Leukste momentje : Vrouw die ons inspireert om altijd voorzichtig the zijn, maar los the laten

Opmerkelijk : Meeega smalle wegen langs de kust, de busritten zijn niet zo wagenziekenvriendelijk, er hangt een deken van uitlaatgassen echt niet normaal

Irritatie puntje : De buschauffeur die ons vanuit het dorp naar treinstation (waar we 10 min overstaptijd hadden) bracht reed als een wijf!

Nou het is uitgekomen hoor: na regen komt inderdaad zonneschijn! De afgelopen 4 dagen hebben we besteed in het dorpje Maiori dat zich bevindt aan de Amalfi kust. Afgelopen maandag zouden we aan het einde van de middag de bus pakken vanaf Salerno naar Maiori, alleen deze bus had maar liefst 40 minuten (!!) vertraging doordat het Tweede Paasdag was. Ondertussen kwam een oud Italiaans vrouwtje tegen ons aanlullen en wij begrepen er maar niks van. Zegt ze “do you prefer English or Italian? Because I’m actually from Chicago”. En dat was waar het leuke gesprek begon. Ze vertelde dat ze op haar 20e naar Venetië verhuisde en haar hele persoonlijkheid straalde rust en “het komt wel goed” vibes uit, en zo vloog de tijd voorbij. We vertelden haar over onze interrail en ze zei uiteindelijk super chill en rustig tegen ons “always be carefull, but sometimes you should just let go”. En met die woorden vervolgden we ons avontuur met bus op naar Maiori.

Tweede Paasdag scheen de ergste dag van het jaar te zijn qua verkeersdrukte. En met de smalle, drukke wegen met een bocht na elke 20 meter waar de bus op reed was dat nog is een rit zeg! We hadden wel respect voor de vlotheid en hoe soepel deze buschauffeur reed. Een uurtje later kwamen we dan eindelijk aan bij ons verblijf waar we zowel een pasje voor de electriciteit als een fysieke sleutel voor de deur meekregen. Het appartement zag er lekker comfortabel uit, met eigen badkamer en keuken en het was ruim genoeg én het was maar 150m lopen naar het strand! We besloten het dorpje te gaan verkennen, alleen dat ging helaas even anders dan gepland… Jasper had het pasje en toen ik de deur achter me had dichtgetrokken bleek uit miscommunicatie dat de sleutel nog aan de binnenkant van de deur zat en we onszelf nu al buitengesloten hadden shiiiittttt.

Funfact: Jasper was helemaal gestresst en ik was de chille van ons die zei komt goed, laten we even langs de receptie gaan. Daar waren ze erg vriendelijk en stuurden ze hulp naar onze kamer. Gezien het even ging duren, lieten ze ons 30 minuten op pad gaan en vonden we onze eerste ijszaak in Italië die witte chocolade ijs had (daar werd ik erg gelukkig van)! Toen we terug kwamen konden we onze kamer binnen, want ze hadden de deur uit de scharnieren gehaald loollll. Echter kregen ze de deur niet meer terug in de scharnieren en konden we alsnog de komende paar uur niet op pad gaan, maar dat maakte even niet uit want wat waren we ze dankbaar voor het oplossen van onze vreselijk domme blunder!

Dinsdag gingen we dan echt het dorpje verkennen en het pad van de citroenen belopen. En ze logen niet, wat een boel citroenen werden daar verbouwd zeg! Ondertussen kwamen we aan bij het dorpje genaamd Minori en na een pauze liepen we door naar het bergdorpje Ravello. En daarna daalden we weer naar beneden naar (Altrani en) Amalfi, het centrale dorpje van de Amalfi kustlijn. Daar haalden we lekker pizza met een glas heerlijke huiswijn.

Woensdag gingen we dan voor een chilldagje aan het strand en dat was wel even lekker rustgevend zeg! Ik kwam er wel weer even achter dat ik niet tegen intense hitte bestemd ben, en hoe grappig het ook klinkt vond ik het met een temperatuur van ongeveer 20 graden en de zon net achter de wolken helemaal perfect. We sloten de dag af met een “casual” middag wandeling, alleen gezien de kust van dit dorpje zo’n 200 meter lang was en er daar omheen alleen maar bergen zaten, waren we plots weer 300 meter hoger dan gepland (oeps hihi). Maar we kwamen niet met lege handen terug, want we hadden een paar mooie citroenen gevonden om lokaal geproduceerd citroenwater mee te maken;p.

Donderdag gingen we vanaf Amalfi verder hiken naar Positano om halverwege het beroemde “Path of gods” te bewandelen. Bij de start van “The path of gods” ontmoetten we een stel (Louis uit Dellas en David uit London) waarmee we deze route uitliepen en leuke verhalen met elkaar uit wisselden (David had een jaar in Azie gereisd omgggg super vet!). Het was een erg mooi pad en samen bereikten we uiteindelijk Positano (het dure, chique dorp) met 20.35 km en 1153 hoogtemeters in de benen. Was nice, thanks boyzzz!

Vrijdag hadden we nog niet echt een strak plan naast een plan maken voor de komende week. Maar dat kwam goed uit, want het regende de hele dag… Gelukkig hadden we tenminste een chill appartement deze keer;). Uiteindelijk hadden we de moed verzameld om de regen in te gaan en afscheid te nemen van het dorpje én eten af te halen bij een leuk Italiaans tentje. Het werd een portie gnocchi, een portie groente (leek iets van gefrituurde aubergine met omelet, tomatensaus en mozzarella ofzo?), arancini (een risottoballetje) en een gefrituurd balletje met romige pasta vulling. Oftewel een mini Italiaanse tapas die errug lekker was!

We kunnen wel concluderen dat we een paar goeie dagen hebben gehad en Amalfi kust, je was het zeker waard! Ondertussen zijn we erg benieuwd naar Bari, maar ik heb gehoord dat ze er erg lekker eten hebben zoals spciale lokale focaccia’s en streetfood, dus dan komt het vast en zekers wel goed! En voor de volgende update: maandag avond pakken we de ferry en dinsdag word ik dan (na een overstap sadd) op mijn verjaardag wakker in Corfu yeaahjjj!!