So long my friend, may we never meet again… ❤️❤️

DAG 14 Na een innige band op te hebben gebouwd in Nusa Penida was het tijd om afscheid te nemen van mijn steun en toeverlaat, mijn rots in de branding, mijn compagnon door dik en dun (letterlijk), my best friend forever: de wc. So long my friend, may we never meet again… ❤️❤️ Noa begon de dag met bananenpannekoekjes van de eigenares. Ik at lucht en dronk water, mocht het lichaam weer in opstartproblemen verkeren. Hierna was het tijd voor mijn andere favoriete bezigheid deze vakantie: op de boot zitten. Deze keer werden we niet opgelicht omdat ik me van tevoren een keer had ingelezen en al langs de haven was geweest. Binnen een klein uurtje/drie kwartier kwamen we aan op Bali. Ondanks dat dit een aanzienlijke betere boottocht was dan de vorige, was ook deze rit voor een held als ik zonder zeebenen, een flinke opgave met hoofdpijn tot gevolg. Nadat we de opdringerige taxichauffeurs in Bali van ons af hadden geslagen, kon ik bij de eerste de beste supermarkt genieten van een voedzaam ontbijt en remedie bestaande uit cola, chips en een banaan. We merkten gelijk dat we in een ander soort Indonesië waren. Er was 5G! Er was brood! Je kon er contactloos betalen! Door de toeristische hoofdstraat liepen we naar ons verblijf: Surfer Garden. Een prachtig verblijf (zeker voor het geld), waar we vriendelijk werden ontvangen. Het verblijf had daarnaast ook nog een mooi zwembad en een ander unicum: een tv (maar geen Netflix dus daar ga ik in de reviews even over klagen grrrr) Na een middagdutje was het tijd voor een late lunch. Ik nam een clubsandwich en Noa als snack Chicken popcorn. Noa was er helemaal weg van en werd helemaal gek toen ze ook nog eens zag dat na 15 uur de koffie 1+1 gratis was. Wat een feest! Daarna liepen we over het strand (“Net Scheveningen” – ik, 2026) naar de McDonalds waar de bus naar Java zou moeten vertrekken. Ik weet niet wat voor soort Harry Potter Platform 9 3/4 Google Maps in gedachten had, maar in de Mc keken ze ons al raar aan toen we ernaar vroegen. Gelukkig hielpen paar attente taxichauffeurs (een ander unicum) ons uit de brand door ons te vertellen dat we naar Ubung moesten, zo’n drie kwartier verderop. De busreis is zo’n 4-6 uur maar kan ook uitlopen tot 12 uur dus dat wordt weer geweldig, maar is gelukkig een probleem voor later.👍 We liepen terug door een keurige opgeruimde straat (nog een unicum) waarbij ook de velen hindoeïstische tempels ons opvielen (Bali is voor 85% hindoeïstisch dus deze keer geen wekker?!) Noa ging pilates doen in een hete ruimte van een lerares genaamd Didi (de 2e Didi die we deze reis tegenkwamen want een Nederlandse meid op de boot heette ook al Didi, ben in mijn hele leven nog nooit zoveel naamgenoten tegengekomen). Ikzelf nam een verfrissende plons in het zwembad. Dat was ff lekker! We sloten de avond af bij Noa’s favoriete tentje waar ik voor een licht verteerbaar soepje wou gaan. Het werd een machtige kaastosti dus gelijk weer de proef op de som. Daarna haalde Noa nog een ijsje terwijl ze haar favoriete tijdverdrijf deed: alle schappen van de supermarkt langs. Welke snackjes zijn anders? Zal ik die nemen of toch die?! Maar die heeft die smaak en die ander heeft weer die smaak… Ik ging buiten wachten. Morgen gaan we de stad verkennen! Zin an 🙂