Privilege

DAG 15 We begonnen de dag weer bij Noa’s favoriete tentje waarbij Noa de dag goed begon met wafels en ik met een eitje. Daarna scheidden onze wegen (Noa bezocht de lokale markt en ging naar Pilates); ik ging achterop de Grab naar het Bali Museum. Na een kleine twintig minuten kwam ik bij de andere kant van de stad uit. Naast het Bali Museum werden er voorbereidingen getroffen voor een Hindoeïstisch festival (D’Youth Fest 6.0). Een middelmatige band stond op een middelmatige podium, de eerste bezoekers namen een kijkje en er werd een prachtige olifant gebouwd. Ook nam ik nog een kijkje bij een monument opgericht in het teken van de onafhankelijkheid na het kolonialisme in Denpasar. Met Google Translate kwam ik wat op weg, maar uiteindelijk spraken de beelden voor zich. Het Bali Museum zelf bestond uit paar kleine ruimtes met informatie over Balinees Hindoeïsme. Het was wat ongeordend (een wapen stond naast een telefoon die toch naar mijn idee toch uit twee hele andere tijdsperiodes komen) en het kleine museum moest roeien met de riemen die het had. Desalniettemin was het een mooi terrein om even rond te lopen en heb ik er ook nog wat van opgestoken (bijvoorbeeld dat ze lang geleden ook al spaarvarkens hadden aangezien het varken symbool staat voor rijkdom en de keris als onder meer zelfmoordwapen). Daarna liep ik nog een rondje door de minder toeristische buurt, dronk ik een koffie en ging ik nog even langs de lokale markt, maar van de rauwe kip met vliegen die daar lag draaide mijn maag zich automatisch om. Met de Grab ging ik terug naar het verblijf (waarbij ik toch altijd vrees voor mijn eigen leven totdat ik erachter kwam dat je gewoon om een helm kan vragen) en trok ik nog wat baantjes in het zwembad. We sloten de avond af bij een Japans restaurantje met Aulia die Noa had ontmoet bij pilates. Een aardige meid die sinds een jaar in Denpasar woonde en werkte. Ik moet zeggen dat het toch wringt om jonge mensen van onze leeftijd te spreken (Aulia, Rashall, Danny) die nog nooit de mogelijkheid hebben gehad om een land buiten hun thuisland te bezoeken. Enerzijds benadrukt het ons eigen privilege, maar laat het ook de ongelijkheid (qua welvaart, qua mogelijkheden die je thuisland leveren etc.) van de wereld zien. De sporen van het kolonialisme werden deze dag dus weer goed zichtbaar.