Lamborghini’s

DAG 17

Samen met April, Ayo en Abon reden we naar de Ijen krater. Tijdens het rijden ernaartoe merkten we al dat het aanzienlijk kouder werd (11 graden). Sta je dan in je korte broek en hemdje. Gelukkig had ik nog wel wat lange kleding mee en kon ik een dikke jas huren. Na een kopje thee en een onigiri konden we beginnen aan de klim. Het was nog donker dus het was even opletten waar je je voeten neerzetten, maar al met al was het een toegankelijk gemaakte weg voor de toerist. Na wat pauzes en het afslaan van de Lamborghini’s (karretjes waarmee drie mannen je voor €75 naar de top duwen, ik heb Noa nog een heel kort ritje gegeven in de Lamborghini), kwamen we bij de krater. We mochten een masker op vanwege de stank. Het was eerst wat bewolkt maar toen die eenmaal was weggetrokken, was het aanzicht deze vroege klim bijna waard. Persoonlijk vonden wij de bergen mooier. Naar beneden ging een stuk sneller (zeker omdat Ayo ging rennen), maar ik vond dat niet een heel goed idee voor mijn knieën dus deed het lekker rustig aan. Daarna gingen we even ontspannen bij een hot spring water waar we de enige waren. Je kon kiezen tussen een bad van 30, 40 en 50 graden. 40 graden ging nog net maar 50 was wel heel heet. We ontbeten met nasi (constant nasi, altijd nasi), een gehaktbal en een donut, en konden toen eindelijk iets doen tijdens de autorit waar ik erg naar uitkeek: slapen. Na een paar uur goed te hebben geslapen was het tijd voor een snelle pitstop. Deze duurde bijna een uur want haast is hier geen begrip. In totaal zijn er 11 sigaretten, 2 voorgesneden watermeloen bakjes en 1 ijsje doorheen gegaan. Op de terugweg werd het slapen mij bemoeilijkt omdat er een driekoppig karaoke band bezig was. Toen de Disney liedjes begonnen werd het tijd voor de oordoppen, maar dat mocht niet baten. Dus zat er niks op dan mee te doen. Inmiddels waren we aangekomen bij het dorp van April waar we komende 2 nachtjes ook verblijven. Ze woonde alleen (want in Indonesië krijgt de jongste dochter het huis, misschien ook een leuke traditie voor Nederland??), maar het was een komen en gaan van vrienden, collega’s en buurtgenoten. Samen met April en haar 16-jarige collega Mala haalden we kippensoep en aten we daarna snake fruit (een soort knoflookachtig fruit als je het uit de schil haalt maar dan juist een zoetigere smaak heeft). Aangezien het een lange dag was geweest, ging ik vroeg naar bed in mijn eigen privékamer nog wel.