Zussen stedentripje naar Bologna

Maandag 15 juli – donderdag 18 juli 2024, Bologna

1e indruk: gezellig, knus stadje, leuke straatjes

Wat hebben we globaal gedaan? : free walking tour, beetje shoppen, leuke straatjes verkennen, treintje naar San Luca

Hoe was ons verblijf (Afficcatamere Real Fly B&B): prima schoon, netjes, gedeelde badkamer, airco, prima personeel, fijne locatie (wel moeilijk te vinden), prima en ruim bed

Regionaal eten: tagliatelle al ragù (spaghetti bolognese), lasagne, tortellini (klein), tortelloni (groot), mortadella (worst), parmigiano reggiano, parma ham

Lekkerste ijs: Cremeria Cavour!

Ook lekker ijs: Cremeria Vecchia Stella

Leuk tentje voor traditionele pasta: Sfoglia Rina

Merkwaardig: donation tour met Jason (freetour.com)

Handig: overal overdekt door koepels, handig bij regen (droog) en bij zon (schaduw)

Leuk: open lucht bios op Piazza Maggiore plein elke zomer, dagelijks om 21:45

Meest gebruikte quote: “Wat een onzin” ~ Didi 2024

Verlossende quote: “Het is net alsof er een engel op m’n tong pist” ~ Didi 2024

Bologna samengevat: gezellige sfeer en lekker eten!

Hoeveel sterren krijgt Bologna? : 4.5/5! Wij raden Bologna zeker aan!

Hee allemaal,
Het was dan zo ver, de gezusters Van Loenen gingen weer samen op pad. Deze keer bezochten Didi en ik Bologna. Om 11:30 uur gingen we deur uit en pakten we de trein naar Schiphol toe. Daar vertrok onze vlucht om 15:30 uur. De vlucht zelf verliep soepel, lekker geslapen en we kregen een sandwich van KLM. En we konden nog genieten van wat restanten van mijn high tea die ik de dag ervoor met mama had gemaakt. Verder hadden we alleen aardig wat turbulentie. Na onze vlucht moesten we nog een bus richting het centrum pakken. Tegen 18:30 uur kwamen we bij ons verblijf aan. Deze moesten we eerst nog even zoeken, want het was een kamer in een appartement complex op de 5e verdieping, en Google maps kon alleen de straat vinden. De kamer zelf zag er erg netjes uit en het was ook best wel ruim. En het bed was ook prima (ook niet onbelangrijk). De badkamer deelden we met 1 andere kamer, maar dat wisten we van tevoren. De locatie was heel chill (iets meer dan 10 min lopen naar het hoofdplein), en de prijs was ook heel redelijk. Na de hele dag bezig te zijn met reizen/wachten besloten we eerst even te chillen.

Daarna liepen we nog even een rondje rondom het centrum. Onderweg haalden we ons eerste ijsje bij Cremeria Vecchia Stella, het was heerlijk romig ijs! Op de terugweg kwamen we langs Piazza Maggiore (het hoofdplein) en daar bleek een (gratis!) open lucht bios te zijn. Deze is er elk jaar voor een paar maanden in de zomer, elke dag wordt er gedurende deze periode een film gedraaid. Om 21:45 uur begon de film. We besloten heel even te kijken voor de ervaring en daarna gingen we lekker vroeg naar bed.

Dinsdag stonden we rustig op en gingen we opzoek naar een leuk tentje om ons ontbijt/koffie te scoren. We vonden een prima tentje waar Didi koffie en ik cappuccino scoorde, met een piadini (een soort belegde wrap uit de gril) erbij. Dit tentje lag midden in de shopstraat, en logischerwijze bezochten we hierna wat leuke winkeltjes. Er was nog uitverkoop, maar we vonden beiden niet echt iets wat we graag wilden hebben. Vervolgens verdwaalden we een beetje door de schattige straatjes die Bologna heeft te bieden. Het is allemaal niet zo commercieel en de sfeer is er heel leuk. Halverwege haalden we 2 reuze nectarines en nog een ijsje (prima, maar wel minder lekker dan gisteren). Daarna liepen we terug naar onze kamer, nog even chilen voordat de free walking tour ging beginnen.

We hadden de tour bij freetour.com geboekt bij de Amerikaan/Italiaan Jason als gids. Samengevat: de tour was erg merkwaardig. Het begon met Jason die ons erg dicht op elkaar wilde hebben zodat hij zijn stem niet hoefde te verheffen en die een straatmuziek liet stoppen om zijn verhaal te kunnen beginnen. Verder was de groepssamenstelling ook erg interessant. We waren met 2 beleefde vriendinnen, een Duits stel (of broer en zus was het mysterie) en een zeer ordinair Pools stel. De Duitser en de Duitse hadden best wel dezelfde ogen en mond en haarkleur en konden zo broer en zus zijn, maar aan hun lichaamshouding te zien leken ze toch een stel. Tijdens de tour waren zij erg met elkaar bezig (smoezen). De Poolse meid was echt een diva met haar Chanel hoed en Louis Vuitton zonnebril en schoenen. Ook haar lippen even bijstiften had hoge prioriteit en zowel een waaier als een ventilatortje waren aanwezig. Haar vriend droeg ook Louis Vuitton en DG kleding, en verder had hij een arrogante uitstraling en was hij een beetje een betwetertje. En alsof het nog niet interessant genoeg was wilde een oud Italiaans dametje halverwege passeren terwijl onze gids iets op de stoep aan ons zat uit te leggen. Kwam ze met haar hele houding duidelijk maken dat we aan de kant moesten en ging ze vervolgens met haar stok zwaaien om ons aan de kant te laten gaan. Met de warmte en deze interessante figuren werd ik hier erg melig van en was de toon voor mij gezet. Tijdens de tour hebben we verder geleerd dat de beroemde St. Petronius basiliek niet meer verder gebouwd mocht worden van de Paus, omdat hij anders mooier en hoger zou worden dan die in Vaticaanstad. Daarom is hij een paar eeuwen later afgebouwd, zoals te zien in het ontwerp. Verder heb je in Bologna overal porticoes (portieken) die een deel van de straten overdekken tegen de zon en tegen regen, super handig! Ook kennen ze tortelline (kleine pasta’s met mortadella vulling) en tortelloni (grote pasta’s met ricotta-spinazie vulling), en tagliatelle al ragù (ook wel zoals wij spaghetti bolognese kennen). Het einde van de tour was erg interessant (Jason had niet expliciet benoemd dat het het einde van de tour was, maar mensen gingen ineens geld geven, dus wij ook). We hadden trek en haalden een borrelplankje met mortadella, rauwe ham en salami zoals Jason had aangeraden. In de avond aten we bij Sfoglia Rina verse, betaalbare tortellini en tagliatelle al ragù. Daarna vonden we het wel weer mooi geweest en gingen we weer terug naar onze kamer.

Woensdag ochtend liepen we als eerste richting het treinstation. Ik was erachter gekomen dat ze uitgerekend morgen (wanneer we onze vlucht hebben geboekt) staken op het traject naar het vliegveld toe. Onderweg ontbeten we eerst even bij een lokaal tentje met een vriendelijk Italiaans vrouwtje. Eenmaal op het station gingen we opzoek naar een informatiebalie die nergens te bekennen was. Een mannetje in uniform zei uiteindelijk dat er morgen ongeveer elke 10 minuten(“ofzoiets…”) een vervangende bus naar het vliegveld rijdt. Gezien we verder niks anders nuttigs konden vinden namen we het daar maar mee. We liepen via de Joodse wijk (Ghetto Ebraico) terug naar het centrum. We zijn er niet helemaal goed doorheen gelopen, maar wat we er wel van zagen waren we niet heel erg van onder de indruk. Dus haalden we maar een ijsje bij Cremeria Cavour, als het goed is de lekkerste ijssalon van Bologna! Het was lekker rustig, dus ik kon zo doorlopen. Een heerlijk, romig, smaakvol ijsje was het zeker wel! We vervolgden onze weg naar de oudste uni van Europa. Het was een lokaaltje met allemaal houten banken en houten geleerden en we konden een klein deel van de bibliotheek zien. Het was niet heel groot, maar het was wel grappig om even gezien te hebben.
Daarna gingen we richting het toeristen treintje dat ons naar de San Luca basiliek kon brengen. Het uitzicht was hier wel leuk om te zien en dit vervolgden we met 5 km naar beneden teruglopen naar het centrum, wederom gedekt door portieken. We haalden nog even salami bij Simoni voor het thuisfront. Bij het Piazza Maggiore plein vonden we een perfecte plek om mensen te kijken vanaf de trap bij de basiliek. Hier aten we pizza die we hadden afgehaald. Na het even te laten zakken kon er nog wel een toetje bij, we waren er immers nu, en de dag erna moesten we al terug voordat de ijssalon open ging. Weer aangekomen bij Cremeria Cavour stond er een lange rij, maar we waren er toch al, dus ik wilde op z’n minst kijken hoe snel de rij opschoot. Uiteindelijk bleven we toch maar staan, en heb ik Didi’s meest gebruikte quote “wat een onzin!” de hele tijd aan moeten horen. Met na ruim 20 minuten wachten het verlossende woord dat het het wachten waard was (in Didi’s taal: “Het is net alsof er een engel op m’n tong pist). Daarna liepen we terug naar de open lucht bios (de film was door het wachten voor ons ijsje al begonnen). Het was er méééga druk! Het was blijkbaar een belangrijke film voor de Italianen, want het héle plein was gevuld met mensen. Op de 2200 stoelen die er waren geplaatst, maar ook op de gangpaden ertussen, naast de stoelen en op de trappen op het plein! Een werkelijk droom scenario voor een net afgestudeerde scenarist!

Donderdag ochtend stonden we iets eerder op om op tijd uit te checken en zodat we nog even snel langs het centrum konden gaan. Voor de laatste keer haalden we er ontbijt bij het eetwalhalla (de Quadrilatero wijk) van Bologna. Verder moest ik er nog even Parmezaanse kaas scoren. De verse pasta mag helaas maar een paar uur buiten de koelkast, dus die konden we helaas niet meenemen. Dus haalde ik nog even tortellini en tortelloni bij Sfoglia Rina als pasta lunch voor onderweg. Daar hadden we nog even ruzie (of woordenwisseling) over, of ik te veel gepland ben of dat Didi een kort lontje heeft (of chagrijnig was omdat we kort hadden geslapen door diepe gesprekken die we in de nacht hadden). We vervolgden onze weg rond 13 uur naar het treinstation om de vervangende bus te pakken die niet bleek te komen (niet te vertrouwen die stakingen…). Gelukkig stonden we daar met een paar andere toeristen en konden we met een Spanjaard en een Nederlander een taxi delen naar het vliegveld. We waren ruim van tevoren weggegaan en we waren zo nog steeds ruim op tijd op het vliegveld. Het was echt een klein chaotisch vliegveld. Het was er erg druk en er waren heel weinig stoelen, dus het was een lange middag. Uiteindelijk verliep de vlucht wederom weer soepel en waren we om 21 uur eindelijk weer thuis. We hebben een paar lekkere daagjes gehad en we zijn beiden zeer positief over Bologna: een gezellig knus stadje, en niet onbelangrijk, ze hebben er heerlijk eten!

Ciao ciao!