Go with the flow?😅

Vrijdag 7 juni, Kinabatangan river ~ week 4, dag 25-27

Wat heb ik globaal gedaan? : 3 nachten/ 2 dagen boot toer, dieren spotten vanaf gepaste afstand😎

Hoe was m’n verblijf (Sukau Backpackers Bed and Breakfast in Sukau)? : nette, schone privé kamer met Amanda🇺🇸 met eigen badkamer, er zaten 5 maaltijden bij die redelijk simpel waren, maar prima genoeg, het personeel was alleen af en toe vaag als het om geld ging (bv wat de ticket prijs nou was met een bus boeken)

Hoe was het weer?☀️ : warm, maar op de boot goed te doen

Wat hebben we gezien? : veel vogels rinoceros (waarvan ik de namen niet per see weet😅), proboscis en makaken apen, civit kat, krokokdil, een uil, vuurvliegjes🙃

Helemaal voorbereid/ fun : ik had bij m’n vorige stop anti-bloedzuiger sokken gehaald😂

Wat vond ik van de toer? : hij was anders dan andere toeren die ik (we) heb gedaan en ik was blij dat ik het tenminste nog met Amanda kon doen☺️

Hee hallo!😎

De afgelopen 3 dagen heb ik bij de Kinabatangan rivier besteed. Of eigenlijk was het maar 1 volle dag, gezien we op dag 1 pas om 16 uur begonnen en op dag 3 na het ontbijt klaar waren😅. Je kon deze toer bij verschillende organisaties boeken, maar uiteindelijk had ik een toer van iemand aangeraden gekregen waarbij je vooral lekker op een bootje zit (terwijl andere organisaties meer hikes in de tour hadden). Nou vind ik hiken ook helemaal leuk, maar met mijn angsten voor de beesten waar iedereen inmiddels vanaf weet gunde ik mezelf tijdens deze toer een beetje comfort🙈. 

Maar eerst moest ik nog vanuit Sepilok komen. Ik werd netjes opgehaald, maar de rit zelf was vrij intens. Het was deze keer gelukkig “maar” 1.5 uur rijden, maar hobbelig dat het was en snel dat we reden voor deze omstandigheden! En in deze auto werkten de gordels ook niet, dus m’n kont werd regelmatig van m’n stoel af gelanceerd. Gelukkig werd ik wonderbaarlijk genoeg niet misselijk en ik heb het verder overleefd 🙃. Eenmaal in Sukau ontmoette ik Amanda🇺🇸 waar ik een privé kamer mee ging delen. Zij bleek ook een vrouwelijke soloreizigster had ik gevraagd. En daarnaast was delen goedkoper, hopelijk gezelliger, en mochten er beesten zijn dan had ik iemand om samen mee te gillen óf ze mocht m’n held zijn. Kortom: een win-win situatie dus😍. Amanda bleek inderdaad heel vriendelijk en gezellig te zijn, ze was na de middelbare school eerst gaan werken omdat ze nog niet wist wat ze wilde gaan studeren, en nu was ze hier omdat ze haar baan had opgezegd (en ze is ook 24, dus helemaal leuk)🙃. En nog een feitje voor de verandering: ze was kleiner dan ik!😂

Ik was amper aangekomen en de 1e boottocht begon al. Het was “lekker comfy” vanuit een bootje kijken of we leuke dieren konden spotten. Geen intensieve hike, maar wel een intense zitting voor je kont, want het was een houten bankje zonder kussens of iets😂😅. Verder was het een prima boot tochtje, maar we hebben niet suuuper veel speciale dieren gespot. Er vlogen heel veel vogels, maar daar heb ik natuurlijk geen verstand van, maar we zagen wel een Rinoceros Hornbills😍. Dat is een neushoorn vogel, omdat hij een met neushoorns vergelijkbare hoorn boven op zijn snavel heeft. Er zijn 8 soorten te vinden in Borneo. Verder zagen we de karakteristieke proboscis apen (neusapen) die ze hier hebben en die bekend zijn om hun aparte neus, en de makaken (ook apen)😍. Ik heb alleen helaas niet alle dieren even goed vast weten te leggen. 2 uurtjes later kwamen we terug en was het etenstijd. We zaten met wat gezellige mensen, alleen zij waren al een dag eerder gestart en daarom gingen zij helaas niet mee met de rest van onze toer. 

Meteen daarna hadden we de nacht boottocht. Ik was toch nog wel nieuwsgierig naar een nacht tochtje, en ook hier liever vanaf de boot dan lopen😅. Amanda en ik werden helemaal voorop het bootje gezet, prima dacht ik. Er bleek maar 1 iemand mee te zijn die zowel de kapitein, als de gids was, als de enige persoon met zaklamp was. Al gauw zagen eerst een krokodil die net weer onder water verdween😍. En vervolgens zag hij een vogeltje heel dicht aan het riet zitten die hij ons heel graag wilde laten zien. Dus hij vaarde letterlijk het riet in en plotseling zaten we toch wel heel dicht in de natuur, wat juist niet m’n intentie was nu😂. Even later gebeurde hetzelfde maar dan met een mini slang en vaarde half wat takken in! Hij hing zowat boven ons, zodat mensen op de achterkant van de boot het ook nog goed konden zien (of omdat hij niet zo goed oplette hoe de oriëntatie van de boot precies in het water lag?)🥴. Het nadeel aan de boot is dan alleen dat je nergens naartoe kan rennen😅. Hij deed dit vaker, en daar werd ik niet heel erg enthousiast van eigenlijk, eerder wat onrustig, maar oké. We vaarden verder en het was pikdonker, op zijn zaklamp met fel en groot licht na. Hij scheen echt super snel heen en weer, en eerst dacht ik dat dat goed was omdat hij dan snel de omgeving kon scannen op coole dieren. Later vond ik het eigenlijk best irritant omdat je dan van de andere kant geluiden hoorde en eigenlijk daar ook wel wilde weten wat het was, maar je werd geforceerd om te kijken waar hij scheen🥴. En hij scheen niet vloeiend, dus het was heel moeilijk te volgen waar hij nou op scheen. Ik denk eigenlijk dat het te veel multitasken was. De andere bootjes hadden ook meerdere mensen mee en/of meerdere mensen met zaklamp. Hoewel ik betwijfelde hoe goed dat grote licht dat vol in het gezicht van die beesten voor de beesten daar is😅. Hij liet ons ook nog een uil en een civet kat zien, en we zagen hier en daar is een vuurvliegje😍. Gelukkig geen mega spin ofzo gezien, maar zoals jullie al lezen ben ik wel sceptisch over dit deel van de toer🙈. Eenmaal terug kletste ik nog wat Amanda, maar daarna gingen we redelijk vroeg slapen. De volgende toer was namelijk om 6 uur ‘s ochtends! 

Het was even zwaar om op te staan, maar het was gelukt😅. We vaarden de andere kant op ten opzichte van gisteren en ze kozen elke keer een andere zijtak van de rivier zodat je steeds een ander deel van de rivier zag. Het was wel rustgevend, maar wederom hier zagen we vooral vogels (weer Rinoceros Hornbills), en ook weer een proboscis aap en wat makaken. De jungle was wederom mooi om te zien😍. Toch twijfelde ik even of ik wel de juiste keuze had gemaakt en me toch niet meer over de dieren heen had moeten zetten en een meer avontuurlijke toer met meer hikes had moeten boeken😅. Maar het is wat het is🙃. Aan de andere kant gunde ik mezelf juist even iets meer gemak. En ik had zo wel weer even iets meer rust en ruimte om in gedachte te bezinken. Ook vroeg ik me even af of ik niet meer moet loslaten, maar aan de andere kant heb ik wel dusdanig losgelaten dat ik hier wel gewoon even op dit jungle eiland zit voor 2 weken. En misschien is het in het kader van “mezelf vinden” ook wel gewoon een realisatie dat grip willen hebben op je leven ook gewoon een deel is van wie ik ben (heeft niet iedereen dat een beetje?)😅. Oké, genoeg filosofische gedachten om jullie mee lastig te vallen😂. Daarna was het tijd voor ontbijt, toast met spiegelei en een worstje🙃. 

Om 9 uur begon onze “ochtendwandeling” (het was geen hike!). Ik hoorde dat het niet heel veel voorstelde, maar het is nog stees jungle, en in de jungle kunnen bloedzuigers zitten. Nou had ik in Sepilok nog redelijk spontaan anti-bloedzuiger sokken gevonden, en deze toch maar meegenomen gezien je nooit weet wanneer ze anders ooit nog is goed van te pas komen🤷🏻‍♀️. Die sokken zien er niet uit, maar zoals Amanda zei: ga in de jungle voor “better safe than fashionable”. Dus ik ging helemaal stuk om deze sokken😂. Bij deze toch waren we alleen met John, onze gids. Hij was heel vriendelijk en had er begrip voor dat ik bang was voor spinnen en beloofde me om me te waarschuwen mocht hij een spin aan Amanda willen laten zien. We liepen een mini rondje, terwijl hij ondertussen een duizendpoot liet zien, ons af en toe iets liet proeven, ons wat sporen liet zien van een olifant en een van de sunbeer, en hij legde ons af en toe wat uit. Zoals een tak van een bepaalde boom die orang-oetangs door middel kunnen breken (zo sterk als ze zijn) om er water uit te halen. Toen we een uurtje later alweer terug waren bij de boot liet hij ons nog even dubbelchecken of we geen bloedzuigers hadden (je hebt hier 2 soorten: 1 soort leeft op de grond, de andere verstoppen zich aan de onderkant van blaadjes), en we waren alle 3 veilig, gelukkig 😅. En ik vond een uurtje wat ongerust zijn over de beesten op zich ook wel genoeg zo. Een mooie hike komt een andere keer wel weer🙃. Ook had ik geen enkele muggenbult tot mijn verbazing🎉. Wel nadat ik me nauwkeurig in had gespoten met Deet, die blijkbaar goed z’n werk had gedaan. Er waren daar namelijk zeker wel veel muggen🥴!

Eenmaal terug bij onze kamer hadden we 2 uur voor onszelf voordat we gingen lunchen, en die tijd hebben we allebei gebruikt om even bij te slapen😅. De lunch was iets gevarieerder en ze hadden super lekkere aubergines met sojasaus ofzo (en dan te realiseren dat ik aubergines tot 2 jaar geleden niet eens lekker vond!)😍. De volgende, en laatste boottocht was pas om 16 uur, dus we waren het erover eens dat het een rustigere toer was, in de zin van minder hectisch volgepropt. Maar op zich stond dit ook wel in het schema, en daarnaast was even chillen ook niet per sé een straf😅. Daarnaast kregen we letterlijk een flinken regenbui op ons dak, in plaats van op onszelf🙃. Laten we het erop houden dat de toer anders is dan andere toeren die ik (vorig jaar) al heb gedaan. 

Bij ons laatste boottochtje hebben we vooral aapjes gespot, en nog een paar kleinere vogeltjes. En verder natuurlijk van het uitzicht vanuit ons bootje genoten. Wederom vaarden we weer redelijk de natuur in om de aapjes van zo dichtbij mogelijk te zien, dat was interessant maar wel heel leuk en schattig om de kleine aapjes te zien😍. Op een gegeven moment hing 1 grote aap boven de punt van onze boot en ging even zijn kleine behoefte doen. Gelukkig zat er niemand direct onder, maar de apenpis kwam wel in onze boot, en onze gids dacht er niet meteen aan om de boot misschien even naar achteren te varen ofzo😭?! Dus dat was heel vies, ieehw. Daarna ging het ook nog eens flink regenen, maar gelukkig had ik de dag ervoor een regen poncho gehaald. Door de regen ging de apenpis wel stromen en kwam de (verdunde, maar nog steeds vieze) apenpis onze kant op, dat was wat minder😭. 

De rest van de avond waren we klaar, en er waren helaas ook geen andere leuke mensen bij gekomen/ we hadden geen groep deze paar dagen. Maar we hebben het wel gezellig gehad en we hadden elkaar tenminste. En zo konden we een beetje uitrusten en ik nog wat lezen, dat was ook wel fijn. 

Vrijdag ochtend stapten we na het ontbijt meteen op de bus. Het personeel was erg vaag op het gebied van organisatie. De bus vertrok steeds op een ander tijdstip, en de prijs die ze noemde was elke keer anders🥴. Maar er was geen officieel busstation, dus ik kon het niet op een andere manier fixen. Dus het was eigenlijk gewoon heel vies, want ze konden elke prijs zeggen en je moest het toch betalen😭. Niet te veel over nadenken en op naar m’n laatste stop in Borneo om daar nog even te chillen en te duiken😍😍

Jullie horen van me🥰