Pieterpad dag 11 ~ Etappe 10, Groesbeek – Millingen a/d Rijn

Na een chille, trage rustdag gehouden te hebben in Nijmegen zijn we er allebei weer klaar voor om nog onze laatste 2 etappes te lopen van deze vakantie. We hebben gisteren nog afgesloten met heerlijke sushi en nogmaals een lekker bubbelbad. Vandaag namen we dan afscheid van de camping op vrijdag 30 juli. We moesten nog even uitchecken en betalen voor vertrek. Echter bleek dat Jasper bij de verkeerde tarieven had gekeken, namelijk bij de tarieven van het laagseizoen. Dat resulteerde in een onaangename verrassing met een rekening van €66 voor 2 nachten (ipv €22 die wij hadden ingecalculeerd)!! Dure grap, maar ja we hebben tenminste gebruik gemaakt van de faciliteiten en genoten van het bubbelbad en de volgende keer zullen we samen van tevoren even checken wat de tarieven zijn bij de juiste tijdsperiode.

Maar goed, uitgecheckt dus en toen onze wandeling terug naar de Appie gestart. Daar haalden we even wat voor het ontbijt en voor de lunch en rond 11 uur startten we dan echt weer met de volgende etappe. We liepen lekker door en zijn ook vandaag zeker weer wat heuvels tegengekomen. Uiteindelijk bereikten we rond lunchtijd een mooi panorama punt dat op de route lag. Op een bankje genoten we daar van onze Almhof yoghurt met choco balletjes en een kaasbroodje terwijl er 2 jonge meisjes vrolijk aan kwamen rennen, bewerend dat ze de zee in de verte zagen (in realiteit: een rivier) en dat ze Engeland al konden zien (in realiteit: de grens van Duitsland). Erg schattig en grappig tegelijk.

Na nog meer kilometers maken kwamen we dan aan in Leuth, een dorpje waar een bestuursgenootje van mij woont. Helaas was ze niet thuis die dag, maar aan de andere kant had theeleuten alleen maar tot meer vertraging geleid en we hadden al aardig wat vertraging opgelopen, dus het kon ook weer niet heeel veel kwaad achteraf gezien. Daarnaast hadden we net bedacht door te wandelen naar een camping verder dan we in de eerste instantie hadden gepland, zodat dat morgen wat tijd zou schelen en zodat we minder ver van het Pieterpad af hoefden te lopen gezien deze camping een stuk beter op de route lag. Echter hadden we daarbij ook meteen een uitdaging geaccepteerd, namelijk, het was 16:10, we moesten nog ongeveer 9 km wandelen tot de pont die maar 1 keer per uur vaart en de laatste pont zou om 18:30 vertrekken, én het zou gunstig zijn als we voor de pont nog boodschappen zouden halen voor vanavond.

Dus wij goed doorgelopen terwijl we de tijd regelmatig bleven checken om in te schatten of we het nog zouden halen of niet. Dat was een beetje stressvol, maarrr we hadden een missie en we waren nu al zo goed aan het doorlopen dat we ook vastberaden waren om die pont hoe dan ook nog te halen. Na een goede race tegen de klok hadden we dan de Appie in Millingen a/d Rijn in zicht en hadden we een plan gemaakt over wie wat ging halen, zodat we zo efficiënt mogelijk zouden zijn. Zo haalden we voor vanavond paddenstoelensoep met pancetta van Unox met een stokbrood erbij en voor morgen ochtend wat broodjes en druiven. Daarna haastten we ons snel naar de pont en alsof we geen betere timing konden hebben kwamen we aan om 18:01 en haalden we nog een pont eerder die eigenlijk om 18:00 vertrokken zou zijn. Eind goed al goed en missie geslaagd! Aan de overkant hielden we nog heel even pauze met een appeltje erbij waarna we het laatste stukje van de etappe afliepen.

En toen waren we er echt bijna, de camping was al in zicht, maar we moesten er alleen nog omheen lopen om ons via de ingang bij de receptie te melden. Maar toen begon het nog is te storten, en de bomen gingen ons niet droog houden. Dus wij via de zij ingang snel de camping op “gerend” met ons huis op onze rug, zodat we heeel eventjes konden schuilen in het toiletgebouw. Nou daarvan waren dus alle deuren op slot… Bleek dus dat het een heel oud toiletgebouw was die al jaren niet meer toegankelijk was. Maar gelukkig waren er nog ontzettend lieve Duitsers die ons even lieten schuilen bij hun overdekte veranda. Echt, het waren zulke vriendelijke mensen, ze boden ons meteen even handdoeken aan (gezien onze natte staat) en ze vroegen meteen of we nog koffie/thee wilden hebben. Terwijl het buiten nog hard regende probeerden we ondertussen wat met ze kletsen. Echter spraken zij geen woord Nederlands, dus probeerden we er met handen en voeten maar uit te komen terwijl wij zelf ontzettend aan het struikelen waren met onze communicatie in het Duits na 3 jaar geen Duits meer gesproken/gelezen/gehoord te hebben. Maar goed, we kwamen er wel.

Toen het droog was namen we dankbaar afscheid en meldden we ons dan eindelijk bij de receptie om onze tentplek toegewezen te krijgen. Zo konden we ons tentje rond half 8 dan eindelijk opzetten op een veldje waar we meteen aan de praat raakten met onze nieuwe buren (in het Nederlands deze keer gelukkig) en ook van hun meteen koffie/thee aangeboden kregen. Wat kom je toch vriendelijke mensen tegen op zo’n wandeltocht! Samen begonnen we weer met de tent op te zetten en terwijl Jasper de haringen er nog insloeg, verwarmde ik het eten ondertussen alvast weer. Daarna lekker gedoucht en klaar om te slapen. Morgen is alweer onze laatste wandeldag voor nu.