En daar gaan we dan, een nieuwe poging om een weekje Pieterpad te wandelen met bepakte backpack en kampeerovernachtingen, maar deze keer beter voorbereid met eigen slaapmatje, eigen backpack, aanschaf van een waterzak en niet vergeten: met wandelschoenen.
Het is zondag 25 juli en we hebben zomervakantie. Sterker nog, we zijn net terug van 2 intensieve weken samen animatiewerk gedraaid te hebben. We zouden ± half 10 ‘s ochtends de trein pakken vanaf Almere, maar alsof de dag niet slechter kon beginnen schrok ik om tien voor 9 wakker, alleen niet van de wekker. Zo stom als we waren gingen we er allebei vanuit dat de ander hem al had gezet met als resultaat dat er geen wekker afging een half uur geleden. Gelukkig stonden onze backpacks al ingepakt klaar, met een gewicht van 15kg voor Jasper en 13 kg voor mij (zonder eten en drinken). Snel stonden we op en haastten ons met aankleden en ontbijten terwijl mama onze lunch ( en extra eten) al voor ons klaar had gelegd en papa na het ontbijt voor ons klaar stond om ons een 2 minuten ritje naar het station te geven om zeker te zijn dat we de eerste trein later wel echt zouden halen. Echt super lief wel! En de herkansing op avontuur was nu dan echt begonnen, gelukkig haalden we die ene trein later wel. Een beetje geluk hadden we nog wel, want we hadden nog een gratis ticket van Jasper z’n broer op zak die inclusief een upgrade naar 1e klasse was. En zo gezegd zo gedaan startten we dan om 12:36 uur vanaf station Venlo om exact te zijn.
Al snel werden we het centrum uitgeleid en kwamen we op een pad dat langs de Maas liep. Gelukkig konden we het Pieterpad nu alweer hervatten vanaf Venlo. Een week eerder stond het hier namelijk nog onder water door het overstromen van de Maas en dat was ook nog zichtbaar langs de dijk. Het viel ons erg op dat er letterlijk een scheidingslijn was te zien waarbij lagere planten/struiken grauw grijs en vies waren, terwijl struiken/bomen die iets groter waren nog hun mooie groene kleur hadden behouden. Ondertussen liepen we lekker door en pakten we de pont nog naar de overkant.
Bij de Jan Linders haalden we nog even kaasbroodjes om te snacken soep met stokbrood als avondeten. Over all hadden we tenminste nog best een goeie dag wat het weer betrof, 1 heel klein buitje maar… Totdat het 18:30 uur was, we nog ongeveer 3 km moesten wandelen voordat we bij onze camping aan zouden komen en het plotseling met bakken uit de hemel begon te komen terwijl wij in the middle of nowhere waren. We wachtten het nog even af, maar het weer werd niet beter. Het pad dat we zouden nemen volgens de route was ondertussen veranderd in een meer en ook de bomen hielden de dikke regendruppels niet meer voor ons tegen. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat stil blijven staan ook niet ging helpen, dus besloten we uit wanhoop maar een poging te doen tot meeliften tot het dichtstbijzijnde dorp. Nadat een aantal auto’s ons al hadden gepasseerd, stopte er dan eindelijk een auto met 2 super lieve jonge meiden waarbij we in mochten stappen en 5 dankbare minuten mee mochten rijden naar Broekhuizen. Daar besloten we toch maar voor een hotelletje te gaan en een goede rekening bij voorbaat maar alvast te accepteren. Echter bleek dat er al veel vol zat, zelfs het 4-sterren hotel in het dorp. Maar gelukkig konden we toch nog terecht bij een Bed & Breakfast in het dorp mits we nog 3 kwartier konden wachten, maar dat was voor ons geen probleem. Tot die tijd vermaakten we ons even in een café waar we een patatje konden scoren.
Rond 20:00 uur kwamen we dan aan bij het super schattige Bed and Breakfast genaamd “Bed en Boterham”, waar we super vriendelijk werden ontvangen met een rondleiding in huisje met alles erop en eraan en het aanbod om natte spullen in de droger te droppen tot het aanbod om ‘s morgens extra verse broodjes voor ons te laten halen bij de bakker. Echter vonden wij dit zelf wat overdreven, dus hielden we het bij nemen van een heerlijke warme douche en nog even een nachtje genieten van een lekker fatsoenlijk bed. We waren het er allebei mee eens dat we vandaag echt wel hele vriendelijke mensen hadden getroffen die ons hadden geholpen uit nood en zo konden we lekker verzadigd gaan slapen met ook nog eens 22km erop zitten.
0 Comments