DAG 10
Na een goede nachtrust konden we genieten van een lekkere omelet of bananenpannenkoek van Happy, waarna we werden opgehaald door Danny onze privéchauffeur. Danny was een rustige en vriendelijke jongen die sinds een jaar was gaan autorijden als werk. Daar was hij behoorlijk goed in, want hij was de eerste chauffeur tot nu toe die niet als een idioot reed. Terwijl een behoorlijk end heen en weer moesten rijden naar Katu(waarbij doorrijden door de vele scooters en het verkeer ook niet kon) beantwoordde Danny al mijn vragen. Hij vertelde veel over moskee, en de tabak en rijst waar Tetebatu bekend omstond.
Ruim anderhalf uur later konden we Lore oppikken, die we eerder op de boot hadden ontmoet. Als activiteit bezochten we de ‘strong woman community’ (de strong women in kwestie hadden allemaal een artiestennaam ‘Katy Perry, Marilyn Monroe, Kendall Jenner’), waar een pittige mevrouw ons een rondleiding gaf bij de verschillende vrouwen die zich bezighielden met het weven van een sarang. We mochten het zelf ook even proberen (‘tak tak tak’), maar dat monnikenwerk (een hele dag voor 10 cm) was niet aan mij besteed. Pittige mevrouw stelde wel dat we nu alledrie klaar waren om te trouwen want het motto ‘no weaving = no marriage’ was nu verbroken. Ben ook benieuwd hoe vaak je dan nog tak tak tak moet doen om te weten met wie.
Hierna bezochten we met Danny een rijstveld waarbij hij uitlegde hoe de rijst werd geoogst en wat er voor de rest nog allemaal groeide (mango, guava, zoete aardappel). Het was een mooi aanzicht, en met het windje erbij best te doen. Maar ik kan me voorstellen dat het hard werken is, zeker in de volle zon. Daarom werken ze ook vaak in de nacht. Na ons bezoek aan het rijstveld nam Danny ons mee naar een restaurantje gerund door zijn tante. We kregen verschillende gerechtjes en aten dat traditiegetrouw met de hand. De kip was ontzettend lekker en mals totdat de pittigheid na de eerste drie happen mijn lichaam doordrong. Een halve fles water later, ging het weer een beetje hoewel de lippen nog natingelden. Afgezien dat ik deze lunch bijna het witte licht had gezien, was hij wel erg lekker.
Tot slot bezochten we de watervallen. We gingen eerst naar een dubbele waterval en daarna een driedubbele waterval. De eerste was een erg toeristische aangelegenheid, maar wel erg mooi. De tweede werd een stuk minder bezocht. Onderweg moest ik mijn koekjes nog verdedigen tegenover een aap die deze wou stelen, en was het vastgehouden geblazen op de scooter waarmee we de zeer hobbelige en af en toe steile weg over moesten om bij de watervallen te komen. Al met al weer een avontuur maar leuk om gezien te hebben.
Door de donkere rijstvelden bracht Danny ons naar huis waarna we afscheid namen van Lore. We dronken een kopje thee met Happy, namen een verfrissend doucheje en ik pleegde nog een zakelijk belletje met Nederland. Daarna aten we opnieuw bij Hari omdat Noa wel erg verliefd geworden was op de Dadar Gulungs. Hari’s moeder en vrouw maakten weer met liefde een maaltijd voor ons, waarna we goed gevuld huiswaarts keerden.
0 Comments