Pieterpad dag 9 ~ Etappe 8, Vierlingsbeek – Gennep

Vandaag starten we met onze 3e etappe van onze vakantie. Het is 27 juli 2021 en om 11:45 zijn we dan klaar om te vertrekken vanaf onze camping in Vierlingsbeek. Eerst hadden we nog even ontbeten met de laatste restanten van gisteren, namelijk een broodje en wat fruit, om tenminste iets op onze maag te hebben. Toen we ook onze spullen hadden ingepakt en de tent weer hadden afgebroken konden we onze route dan eindelijk weer gaan hervatten, met de supermarkt als eerste stop op het oog. Zo gezegd, zo gedaan zou je zeggen… Nou de eerste stap weer terug op het Pieterpad was een smal pad bedekt door hoog gras en allemaal prikkelende bramen struiken ernaast. Maar goed, het avontuur was begonnen en omlopen om het prikkelende pad te ontwijken was voor ons geen optie, want dat is voor watjes (en natuurlijk zijn wij dat niet duuhh). Dus begonnen met Deet op te smeren en het pad belopen, nou het is ons gelukt hoor!

Onderweg zijn we nog wat mede “Pieterpadders” tegengekomen, waarvan we de een slechts begroetten en met de ander een kort praatje hielden. Zo kwamen we een gepensioneerde man tegen waar we even mee aan de praat raakten. Al snel merkten we dat deze man al vrij ervaren was. Zo had hij allemaal spullen bij zich die maar een licht gewicht bevatten en die hij in een 40L backpack wist te proppen (in tegenstelling tot Jasper die een volle 65L backpack meesjouwde en ik een volle 50+10L backpack), en vertelde hij nog over tochten door Santiago en andere tochten door de bergen die hij al had gedaan. Poeh, daar kunnen wij voorlopig in ieder geval nog niet tegenop zeg!

Eenmaal in Vierlingsbeek vonden we de Plus dan. En wandelend door het dorp merkten we toch weer dat we blijkbaar toch erg beroemd waren met onze mega backpacks. We werden in ieder geval door veel mensen aangestaard vanuit café’s. Maar ook op de camping merkten we trouwens al dat echt veel mensen ons dan zo intens aanstaren en op het punt staan om iets tegen je te gaan zeggen en een praatje met je te gaan houden… maar het dan tóch niet doen. En wij gaan echt niet met iedereen die ons aanstaart een praatje starten, want dan komen we nooit op onze eindbestemming aan. Maar als mensen ons wel is aanspreken dan vinden we dat ook echt wel gezellig en dan nemen we daar ook wel even de tijd voor. Maar echt al dat ongemakkelijke aangestaar van iedereen, ik zou er toch niet aan moeten denken om dit in mijn dagelijkse leven te hebben zoals BN’ers. Maar goed, de boodschappen moesten nog gedaan worden en helaas helaas zagen we buiten op de reclameborden al staan dat alle Ben&Jerry’s in de aanbieding maar €3 kostten en dat konden we natuurlijk niet laten lopen. Dus lekkere Ben&Jerry’s uitgekozen, die we nu wel op moesten eten (erg balen natuurlijk;P ), wat fruit meegenomen, nog een kaas croissant aan onze brunch toegevoegd en alvast spinazie à la crème met vissticks voor vanavond aan onze winkelwagen toegevoegd.

Na buiten op een bankje even lekker rustig gebruncht te hebben besloten we weer meters te gaan maken, gezien de ochtend al erg traag was gegaan. Maar goed, het was voor ons ook vakantie, dus voor wie moeten wij ons ook haasten als we ook lekker kunnen genieten van onze tijd nemen voor dingen die we chill en fijn vinden?! Nadat we alweer een tijdje aan de wandel waren, zagen we een super schattige eet/drink gelegenheid die speciaal voor Pieterpadders bedoeld was! Er hing tenminste een wit met rode vlag (net zoals de wit met rode bordjes die wij de hele tijd volgen om op het Pieterpad te blijven) exact op onze route. Nou hoefden wij niet per se pauze te houden, maar ze hadden er wel items van het Pieterpad waar wij wel benieuwd naar waren. Maar ze waren gesloten en onze interesse naar deze items werd niet gewaardeerd, wat een onvriendelijke vrouw was dat zeg. Dus liepen we maar snel weer door, totdat we op een gegeven moment aankwamen in een super mooi natuurreservaat. Daar namen we heeeel eventjes pauze met een stukje fruit erbij. Echter, op het punt dat we net weg wilden gaan kwam er een andere jonge gozer bij ons op het bankje chillen nadat we hem daarvoor hadden uitgenodigd. Dit leidde tot erg gezellige gesprekken, zo bleek hij ook student te zijn aan de uni. Hij heette Jonathan en studeert Geneeskunde in Utrecht vertelde hij terwijl we ondertussen ook nog is werden vergezeld door een kudde schapen. Ruim een uur later was het dan echt tijd om na onze “korte” pauze verder te gaan wandelen om nog enigszins op tijd aan te komen op de camping. Beetje jammer wel, want nog geen 10 minuten later begon het echt met bakken uit de hemel te komen. Gelukkig vonden we nog net op tijd een schuilplaats naast een boerderij woning waarvoor we onszelf wel uitgenodigd voelden. Kort vroegen we ons nog even af of Jonathan ook nog een schuilplek had kunnen vinden, maar ja het antwoord zullen we nooit weten. In ieder geval, na een kwartiertje schuilen zijn we nu dan voor het echie weer kilometers gaan maken.

Rond half 9 kwamen we dan aan op onze camping en wisten we ons tentje net voor de volgende regenbui op te zetten. En daar zaten we dan, lekker in voortent spinazie à la crème met vissticks (stoofpotje was het geworden) eten terwijl het heerlijk hard regent. Verder niet zo heel spannend zou je zeggen, maar ja onze tent bleek zo’n 50 jaar oud te zijn en gebreken hadden we al gevonden. Dus of we de volgende ochtend nog droog wakker zouden worden was nog even spannend. Hoe dan ook, we zaten in onze tent en dat ging niet veranderen, waterdicht of niet waterdicht. En het ergste dat kon gebeuren was dat alles nat zou worden, maar in een nood geval hadden we nog de optie om morgen een B&B te boeken en alles even uit te hangen en te laten drogen. Eerst lekker slapen, hopen op het beste en dan zien we morgen wel was de instelling tenminste.