Het is vandaag maandag 27 juni, een paar weekjes sinds we weer terug zijn van onze mega super coole interrail door Europa. Om onze belofte aan elkaar waar te maken dat we het Pieterpad uit gelopen zullen hebben voor het einde van de zomervakantie 2022, zullen we de komende 3 dagen besteden aan het verder wandelen van het Pieterpad. Het was weer tijd om met dikke backpack op te wandelen, aka met ons huisje op onze rug (net als slakken dus, alleen dan super speedy natuurlijk duuhh). Om 9 uur ‘s ochtends zitten we dan in de trein naar Ommen.
Een paar uur later komen we dan aan in Ommen, waar we onze dag starten met een ijsje van de echte Ekkelenkamp. Samen deelden we een bakje met bolletje yoghurt-passievrucht ijs, kitkat white ijs en monchoutaart ijs. Echt om van te genieten omgggg. Om 12:10 uur begonnen we dan echt met het wandelen van de 18e etappe van het Pieterpad, op naar Hardenberg! Over de etappe zelf kan ik vrij kort maar krachtig zijn: hij stelde helaas niet heel veel voor qua landschap (en qua hoogte). Maar gelukkig zijn wij allebei erg sociaal, houden we niet heel erg van stilte en hebben we elkaar vaak nog genoeg nieuws of ouds te vertellen. En zo lulden we tijd er doorheen.
Halverwege moesten we wel nog even beslissen of naar een camping vlak voor Hardenberg gingen, of toch een camping een stukje na Hardenberg. We constateerden dat we hoe dan ook nog boodschappen moesten halen bij de supermarkt in Hardenberg. En als we naar de camping voor Hardenberg gingen, dan zouden we dus door moeten lopen naar Hardenberg en dan weer een stukje terug moeten lopen, terug naar de camping. Die optie vonden we zonde en inefficiënt, en zo was de keuze vrij snel gemaakt: op naar camping ‘De kleine weide’ even voorbij Hardenberg. We voelden ons allebei nog fit en dus hadden we er vertrouwen in dat dat wel moest lukken.
Onderweg kregen we nog mandarijntjes aangeboden van senioren fietsers die er vanaf moesten. Erg vriendelijk van ze dat wij ervan mochten genieten en ze waren ook echt lekker nog, dus daar werden we nog wel intens blij van! Waar we wat minder blij van werden was heftige regen vlak voordat we Hardenberg bereikten. We hadden niet echt mogelijkheden om ergens te schuilen, en dus stampten we door naar de Lidl in Hardenberg. Daar haalden we traditioneel soep uit een zak met brood en voor de variatie namen we chocolade mousse mee omdat Jaspertje daar zo blij van werd. Toen het gestopt was met regenen vorderden we onze wandeltocht die inmiddels pittig zwaar was geworden met toch wel moeie voeten en beurse heupen. Maar toen moesten we nog bijna 8 km lopen (!!).
We waren er nog steeds van overtuigd dat dat moest lukken, maar stiekem overwogen we onderweg wel nog even om ergens wild te gaan kamperen, of tenminste bij een boer op een veld (met zijn toestemming). Dat vonden we uiteindelijk toch te veel gedoe, en na nog 2 uurtjes extra slow en steady wandelen, bereikten we dan met bloed, zweet en tranen (nee hoor grapje, het was alleen met zweet) de camping. Met de camping in zicht wedden we nog even of we 29 of 30 km gewandeld zouden hebben. Minder dan 29.45 km was een Bueno voor mij, 29.45-29.55 km was allebei een Bueno en meer dan 29.55 km was een Bueno voor Jasper. Tijd was ongeveer 20:20 uur, en de teller met de afstand was (ouch) 29.65 km om precies te zijn, en ja dat deed me wel heel even pijn. Maar goed he, we hadden even goed een overwinning, want het was wel echt echt echt een pittige afstand voor onze eerste dag Pieterpad weer. Eenmaal aangekomen fikste Jasper de tent en zorgde ik dat de soep klaar stond. Daarna genoten we weer intens van onze goddelijke, maar simpele soep uit zak en niet te vergeten van de chocolade mousse. En als kers op de taart sloten we de dag af met echt een heerlijke thermostaat douche zonder tijds- of temperatuurlimieten. Even goed nachtrust pakken en dan morgen weer gaan met die banaan!
0 Comments